Villa Familia Vera

Opgeleverd werk

Gebouwd rond een grote buitenruimte, behoudt de woning de kenmerken van de traditionele woonarchitectuur van de streek: breuksteenmuren, gekalkte wanden, hoge plafonds en lichte houten constructies.

De ingreep wil de kern van deze architectuur terugwinnen zonder haar letterlijk na te bouwen. De nieuwe ruimten, materialen en routes leggen de woning opnieuw uit vanuit een eigentijdse blik, met daglicht, maat en de elementen die haar karakter bepalen in de hoofdrol.

De woning is bovendien bedacht om gezinsleven en allerlei bijeenkomsten en vieringen te herbergen, wat ruime, flexibele en onderling verbonden ruimten oplevert.

Het bestaande terugwinnen

De ingreep vertrekt van een traditionele woning waarvan de architectonische kern met een heldere, nauwkeurige ingreep behouden en tot haar recht gebracht moet worden.

In plaats van elementen toe te voegen die met de oorspronkelijke architectuur wedijveren, wil het ontwerp haar verhoudingen, hoogten en ruimtelijke relaties blootleggen en ze begeleiden met een terughoudende materialisering, vooral gebaseerd op wit en hout.

De voorzijde houdt een heldere, sobere uitdrukking en laat de geometrie en de verhoudingen van het bouwwerk de hoofdrol spelen.

Een middenruimte om te leven en te delen

De woning moest ook antwoord geven op een manier van wonen die met familiebijeenkomsten en het houden van feesten verbonden is.

Daarom is de indeling georganiseerd rond een grote multifunctionele middenruimte in T-vorm, die als ruggengraat van de route werkt en de verschillende gebieden van de woning verbindt.

Het hoofdgebied — woonkamer, eetkamer en keuken — is gedacht als één doorlopend geheel. De plafondhoogte en de ruime inval van daglicht houden een gevoel van ruimte, terwijl het wit werkt als een neutraal kader dat de helderheid versterkt en de houten vloer tot haar recht brengt.

De formele terughoudendheid is bedoeld: zonder kunstgrepen of overbodige elementen neemt de architectuur zelf de hoofdrol.

De getekende architectuur

De ingreep vertrekt van een nauwkeurige lezing van de bestaande woning en van haar ruimtelijke structuur.

De tekeningen maken begrijpelijk hoe het huis is georganiseerd, hoe zijn verschillende ruimten zich tot elkaar verhouden en hoe de ingreep de indeling omvormt om haar aan de nieuwe behoeften van het gezin aan te passen, met behoud van de kern van het oorspronkelijke bouwwerk.

De binnenplaats als middelpunt

De binnenplaats krijgt een wezenlijke rol in de organisatie van de woning. Ze brengt niet alleen daglicht binnen maar werkt als tussenruimte die de verschillende vertrekken leidt en een rechtstreekse verhouding tussen binnen en buiten tot stand brengt.

De ingreep wil dat het licht de woning binnendringt en de route begeleidt, en zo in de loop van de dag verschillende sferen oplevert.

Op de binnenplaats blijft bovendien een put met bijna een eeuw geschiedenis bewaard, een element van het oorspronkelijke bouwwerk dat deel uitmaakt van de identiteit van de woning.

Het herstel ervan is als een aparte ingreep opgezet, met respect voor het karakter en met uitstel van het herstel om de put de plaats terug te geven die hij in de nieuwe buitenruimte verdient.

Ruimten waar het licht bouwt

De kamers aan de voorzijde hebben een oriëntatie die een ruime inval van daglicht toelaat.

Het licht weerspiegelt op de houten vloer en de witte wanden en levert een warme, serene sfeer op. De ingreep behoudt de verticale verhouding van deze ruimten en hun hoge plafonds, zodat de architectuur haar maat en karakter houdt.

Het ontbreken van meubilair op de foto’s laat duidelijk zien wat de ruimte structureert: verhouding, textuur, licht en materialisering.

De beslotenheid van de ruimten

De badkamers zetten dezelfde materiaalstrategie als de rest van de woning voort: een terughoudende architectuur waarin materialen en licht een grotere rol spelen dan versiering.

De ingreep wil een heldere, samenhangende lezing van het geheel houden, met een neutraal palet dat elke ruimte haar eigen identiteit laat zonder de continuïteit met de rest van het huis te verliezen.

De entree als overgang

De toegang tot de woning is opgezet als een ruimte van overgang tussen de straat en het binnenste.

De ingreep houdt een sobere uitdrukking, met heldere lijnen en een terughoudende materialisering die de taal van de rest van het huis aankondigt.

Van binnenuit krijgt de route haar diepte terug en brengt ze een zichtverbinding naar buiten tot stand, wat het idee versterkt van een woning die is georganiseerd door assen, perspectieven en ruimtelijke reeksen.

Opgeleverd werk

De foto’s van de opgeleverde woning laten het resultaat zien vóór de inrichting. Juist op dit moment laat de architectuur zich het helderst lezen, zonder elementen die afleiden van de verhoudingen, de materialen en het gedrag van het licht.

De ingreep wil het bestaande bouwwerk geen stijl opleggen maar het uit respect voor zijn oorspronkelijke identiteit een nieuw leven geven.

Een verbouwing die van het bestaande vertrekt om een nieuwe manier van bewonen te bouwen.